Oh My Goth
Oh My Goth
Tarayıcı platformlarındaki sanat oyunları geniş bir yaratıcı oyun yelpazesini kapsar, ancak genellikle ortak bir noktaları vardır: oyuncu yalnızca bir sisteme tepki vermekle kalmaz, onu şekillendirir. Punk-o-Matic ve Perfect Piano oyunlarında üretim müzikle bağlantılıyken; Draw Tattoo, Car Drawing ve Ninja Painter çizimi doğrudan bir oynanış eylemine dönüştürür. Etiketteki Line Rider 2, Free Rider 2 ve Rollercoaster Creator gibi diğer oyunlar, hareket inşa etmek için çizgileri, eğrileri ve yerleşimi birer araç olarak kullanır. Buradaki sanat etiketi görsel bir golden daha geniştir; ifadenin, kompozisyonun ve tasarımın mücadelenin bir parçası olduğu oyunlara işaret eder.
Bu çeşitlilik önemlidir çünkü bu oyunlardaki “sanat” her zaman serbest biçimli yaratıcılıkla ilgili değildir. Bazen hassasiyetle, örüntü tanımayla veya bir yönergeyi takip etmekle ilgilidir. Color by Number ve Factory Balls 2, oyuncunun belirli bir sonuç üretmek için net kurallar dahilinde çalıştığı yapılandırılmış problem çözmeye yöneliktir. Blob Opera ve Google Santa Tracker ise katı bir hedefi çözmekten ziyade oyuncuların ses veya dönemsel etkileşimle denemeler yapmasına izin veren daha eğlenceli ve keşif odaklıdır. Etiket genelindeki ortak payda, doğrudan girdi yoluyla görünür, duyulabilir veya oynanabilir bir şey ortaya koymaktır.
Bu oyunların bir kısmı çizgi çalışmasını hem mecra hem de mekanik olarak ele alır. Draw Bridges, oyunculardan hareketi destekleyebilecek yapılar çizmelerini ister; bu da çizimin görsel niyetin yanı sıra fiziksel mantığı da karşılaması gerektiği anlamına gelir. Happy Glass da benzer bir fikir kullanır, ancak çizilen çizgi akışkan bir bulmacanın çözümüdür: oyuncu açıları, mesafeyi ve yerçekimini anlayarak suyu doğru yere yönlendirmelidir. Sugar Sugar, çizgi yerleşimini akan parçacıklar için bir yön bulma egzersizine dönüştürerek bu yaklaşımı daha da ileri taşır. Sanat unsuru anındadır, ancak temel çekicilik, bir çizimin çalışan bir sisteme dönüşmesini izlemekten gelir.
Line Rider 2 ve Free Rider HD de çizilmiş pistler etrafında inşa edilir, ancak yine de farklı kontrol biçimlerini vurgularlar. Line Rider 2 hareketi heykelleştirmek gibi hissettirirken, Free Rider HD bu fikri akrobasi ve araç davranışına genişletir. Rollercoaster Creator tasarım alanında yakın bir yerde durur, çünkü oyuncudan eğimler ve düşüşler dizisi olarak çalışması gereken bir sürüş taslağı hazırlamasını ister. Bu oyunlar eğriler, momentum ve başarısızlık noktaları için bir gözü ödüllendirir, böylece sanatsal eylem mühendislikten ayrılamaz.
Her sanat oyunu sıfırdan bir şeyler icat etmekle ilgili değildir. Color by Number ve Factory Balls 2, tanımlanmış bir görsel sonuca doğru çalışmanın ne kadar tatmin edici olabileceğini gösterir. Color by Number oyununda zorluk organizasyon ve sabırdır: oyuncu kodlanmış bir palete göre boşlukları doldurur. Factory Balls 2 daha soyuttur, ancak her eylemin amaçlanan görüntüye ulaşmak için doğru şekilde sıralanması gereken kasıtlı dönüşüm mantığını takip eder. Bu tür bir oyun, spontanelikten ziyade doğruluk ve düzenle ilgilidir.
Draw Tattoo ve Car Drawing, rehberli bir süreç sayesinde bir tasarımın şekil almasını görmekten zevk alındığı, daha karakter odaklı bir alanı işgal eder. Ruh olarak zanaat simülatörlerine yakındırlar ve oyuncuların bir şeyi özenle çoğaltmasını veya tamamlamasını isterler. Ninja Painter aynı dürtüye daha hızlı, atari salonu tarzı bir form kazandırarak boyamayı bir hareket ve zamanlama problemine dönüştürür. Bu oyunlar arasındaki fark önemlidir: bazı sanat yapımları sakin tekrarı vurgularken, diğerleri baskı altında koordinasyon ister.
Sanat etiketi ayrıca yaratımın görsel değil işitsel olduğu oyunları da içerir. Punk-o-Matic ve Perfect Piano nota, akor ve ritmi düzenlemeye odaklanarak oyuncunun bir bulmaca çözen kişiden ziyade bir besteci veya icracı gibi hissetmesini sağlar. Blob Opera vokal denemelerini ana cazibe merkezine dönüştürerek bunu daha da ileri götürür. Bir skoru kovalamak yerine oyuncular perde ve uyumla denemeler yapar, kulak ve içgüdü yoluyla öğrenir. Friday Night Funkin bu yaratıcı tarafa farklı bir şekilde bağlanır: bir kompozisyon oyuncağı değildir, ancak ritim savaşları zamanlama, cümleleme ve müzikal kimlik üzerine kuruludur.
Bu oyunlar sanat etiketindeki kilit bir bölünmenin altını çizer. Bazı yapımlar oyuncuların özgürce yaratmasına izin verirken, diğerleri performans yoluyla sanatsal bir rol üstlenmelerini ister. Friday Night Funkin, Blob Opera veya Perfect Piano’ya kıyasla daha rekabetçi ve yapılandırılmıştır, ancak yine de hepsi ritim okuryazarlığına dayanır. Oyuncu kalıpları duymak, değişiklikleri öngörmek ve sistemle senkronize kalmak zorundadır.
Sanat etiketindeki en ilginç kontrast, ifadeyi ödüllendiren oyunlar ile doğruluğu ödüllendiren oyunlar arasındadır. Pinturillo 2 ve Gartic.io, çizimi sosyal bir tahmin oyununa dönüştürür; burada eskiz yalnızca diğer oyuncular onu hızlı bir şekilde yorumlayabilirse faydalıdır. Bu da stili netliğin ikincil konumu yapar. Buna karşılık, Free Rider 2 veya Line Rider 2 zarafet ve deneye değer verebilir, çünkü pistin kendisi takdir edilen nesnedir. Bir grup sanatı iletişim olarak görürken, diğeri inşa olarak görür.
Bu ayrım oyuncu motivasyonunu da şekillendirir. Bazı oyuncular düzgün bir resmi bitirmenin veya görsel bir bulmacayı çözmenin tatminine kapılır. Diğerleri ise sonuç dağınık olsa bile deneme özgürlüğü ister. Etiket her iki içgüdüyü de destekler. Trivia Crack ve Google Santa Tracker kategorinin sınırında yer alır ve temel döngü geleneksel olarak sanatsal olmasa bile sanata yakın tarayıcı oyunlarının eğlenceli sunum, temalı etkileşim ve hafif yaratıcı çerçeveleme içerebileceğini gösterir.
Sanat oyunları genellikle oyuncu araçlara ne kadar aşina olursa o kadar iyileşir. Free Rider HD oyununda daha iyi pistler momentumu anlamaktan gelir. Happy Glass oyununda daha akıllı çizgiler suyun nasıl davrandığını öğrenmekten gelir. Gartic.io ve Pinturillo 2 oyunlarında gelişim, sosyal baskı altında daha hızlı ve daha okunaklı çizmೇಶen gelir. Friday Night Funkin oyununda ustalık zamanlama ve örüntü tanımaya bağlıdır. Bu etiketteki beceri eğrisi genellikle görünürdür: oyuncular kendi gelişimlerini daha temiz çizimlerde, daha iyi çözümlerde, daha doğru ritim girdilerinde veya daha okunaklı eskizlerde görürler.
Bu, sanat oyunlarının tarayıcı formatındaki çekiciliğinin bir parçasıdır. Başlaması genellikle kolaydır ancak ister Punk-o-Matic içinde bir melodi bestelemek, ister Ninja Painter içinde dikkatlice boyamak veya Rollercoaster Creator içinde çalışan bir pist inşa etmek olsun, tekrar yoluyla derinliği ortaya çıkarırlar. Oyuncu her zaman görünür veya duyulabilir bir iz bırakan kararlar alır ve etiketteki en iyi oyunlar bu izi hem geri bildirim hem de motivasyon olarak kullanır.